Bazen anlatmak istiyorum birilerine. Herhangi birine. Hayallerimi değil, hayalim kalmadı zaten. Ama haykırasım geliyor içimde dolup taşanı. Onca hüzne rağmen hayat doluyorum bazen. küçük birikintiler toplanıyor göğüs kafesimde. Bir an gerçekten çok mutlu oluyorum. Bir anlığına..
O anlarda anlatma isteği geliyor işte. Disney'in prenses filmlerindeki gibi. Ellerinden tutup odanın dört köşesinde dans etmek istiyorum karşımdakiyle. Unutmak istediğim için böyle belki de. Bilmiyorum. Yine de anlatmak, konuşmak istiyorum. Bir şarkıyı dinlerken ne hissetiğimi mesela. Acaba o hangi şarkıyı dinlerken öyle hissediyor, bilmek istiyorum. Hiç 70lerde 80lerde gibi hissetti mi ruhu acaba? Hiç Japonya'da sahil kasabasında çayırlarda koşmak istedi mi? Koşarken birden uçurumun kenarından denizi gördüğünü, hissettiğini hayal etti mi? Hiç gökyüzüne bakıp umutlanmak yerine ağladı mı sadece? Oturup saatlerce kedi sevdi mi hiç mesela? Ama soramıyorum. Sadece saçma sapan konuşuyorum.
Belki de saçma sapanlık anlayışlarımızı karşılaştırmalıyım.
Belki de karşılaşmalıyız bir yerlerde.
Uzaklarda bir yerlerde, yakınlarda bir yerlerde.
Yere düşmeden daha fazla.
Fazlasıyla dağılmışken tutunmalıyız en kötü ihtimalle.
En iyi ihtimalle.
Vazgeçtim artık dışa vurmaktan.
Anlatmaya çalışmaktan vazgeçtim. Anlamaya çalışmaktan da vazgeçtim. Ne olanları anlayabiliyorum ne kendimi. Olanları mı içselleştirdim yoksa olmayacakları mı? Ayırt edemiyorum. Fark edemiyorum.
30 saniye gülüyorsam 30 saniye ağlıyordum. Artık ağlayamıyorum. Boğazımı düğümleyen şey izin vermiyor. Ağlamak için hafta sonları kaçabileceğim bir yerim de yok artık. Ne kaldı elimde?
Gözlüğüm bile kırıldı.

Delirdim

Delirmemek için kendimi zor tutuyorum

Uzaklardaki arkadaşım,
Aslında yazmayacaktım. Gerçi bilmiyorum blogun ismini hatırlıyor musun, bunu okur musun :D Yine de şansımı deneyeyim bakalım.
Özleniyorsun burada. Hepimiz iyi kötü hep birlikte güzel bir yıl geçirdik. Tabi benimle olan anılarının yüzde doksanında ağlayıp cırlıyordum asdfghj neyse. Bu yılın o mekandaki son yılımız olduğunu bilseydim daha dolu geçirmeye çalışırdım. O kadar çok keşkem var ki her konuda. Senin de öyle değil mi?
İnsan biriyle konuşma ihtiyacı hissediyor. Aynı daldan düşen biriyle :D Ama kimse yok şu an. (Geri daldan düşen çok oldu şu sıralar, ama onlar çaylak xd) Ben de arada sana whatsapptan yazıyorum. Çok da yazmadım aslında, bu aralar kelimeler çok düğümleniyor içimde. Blog yazılarımı bile tamamlayamıyorum. Yine de deniyorum mesaj atmayı.
Gelecek misin? Normal şartlara göre gelecektin evet. Ama şu durumlardan sonra endişelendim.
Bazen gelme diyorum sana. Ne gerek var gelmene. Orda daha rahat olacağını düşünüyorum(z). Diğer yandan da insan "töööööö" yazacak birini arıyor :D
Az önce eski snapleri açtım. Godzilla dansı falan. Telefonuma 7846853 tane fotoğraf bıraktığın zamanlar hsdfdhsfgsj. Olum o değil de işkembeciye gidelim deyip de gidemedik tüm dönem o işkembeci muhabbeti dönmüştü gidelim diye :D Geldiğinde gidelim ve çok ciddiyim bu konuda...............................
Şaka bi yana, orada ne kadar sıkıldığını tahmin ediyorum. Bana anlattığın kadarıyla en azından.
Ama eğer gelmezsen...
Sakın salma kendini orada. Tamam mı? Elinden geleni yap. Kötü zamanlarını unut. Biz unuttuk. Sadece komik anılarımız kaldı geriye :D
Arada yine yazacağım. Daha konuşmak isterdim ama fazla detaya giremiyorum. Anlarsın.
He bir de.. yapar mısın bilmiyorum ama, geleceksen eğer bu sayfayı 20-30 kez falan yenile. (Sanki dumanla haberleşiyoz ha jdsgshj)

https://www.youtube.com/watch?v=7FYTGRzq9gM
https://www.youtube.com/watch?v=GiOBz_as6Yc
https://www.youtube.com/watch?v=ewRjZoRtu0Y

Bunları bırakır giderim...

Çıktığında tam karşıdaki tepede rüzgar türbinlerini göreceksin. Çok severdik seninle izlemeyi. Senin yerine izliyorum onları. Biraz ilerleyince de sahil var. Sandallarla teknelerle dolu. Yine denizin dibine, çapaya kadar yüzeriz değil mi seninle?

Zaten sevmezdim bayramları

Herkesin gerçeklik algısı farklı aslında.
Hepsini merak ediyorum.